Proces leczenia reaktora biofilmu ruchomego

Reaktor z biofilmem ruchomym

Technologia reaktora biofilmu ruchowego (MBBR) jest wysoce wydajnym procesem oczyszczania ścieków. Na wydajność systemów biofilmu MBBR ma wpływ kilka czynników, w tym stężenie aktywnych organizmów, wydajność transferu masy i konfiguracja systemu, takie jak rozkład pasz i mieszanie. W stabilnym operacji stężenie organizmów pozostaje względnie stałe. Zależy to od macierzy zasilającej i masy biofilmu na nośniku, ze średnią mniejszą niż 20 g\/m². Jednak w systemach ze skalowaniem wartości masy nośnej mogą być wyższe. Na przykład, gdy aktywne organizmy znajdują się głównie na zewnętrznej powierzchni masy skalującej. W przypadku procesów takich jak nitryfikacja lub utlenianie amoniaku masa na jednostkę powierzchni może być niższa ze względu na powolne tempo wzrostu zaangażowanych organizmów.

Organiczne stawki ładowania

Szybkości obciążenia organicznego w MBBR są na ogół oparte na chronionej powierzchni i mogą osiągnąć nawet 100 GCOD\/m²\/d, w zależności od warunków biofilmu i historii obciążenia. W tak wysokich systemach obciążenia zasilanie tlenu może stać się czynnikiem ograniczającym, co prowadzi do zmniejszenia wydajności usuwania. W porównaniu z systemami osadów aktywowanych, MBBR może utrzymać wyższe stężenie osadu na objętość reaktora. Przy średnim biofilmie 20 g\/m² na powierzchni nośnej i 70% poziomie wypełnienia, zawartość osadu nośnego o powierzchni 500 m²\/m3 wynosi około 7 g\/l. Osiąga się to bez potrzeby refluksu osadu, co upraszcza działanie i eliminując wymaganie sprzętu refluksowego osadu.

Mill CNC Maszyna

Proces MBBR został również opracowany w celu usunięcia amoniaku poprzez konwencjonalne procesy nitryfikacji i denitryfikacji. W tradycyjnym procesie denitryfikacji jony amonu są całkowicie utleniane do azotanu przez nitryfikację, a następnie azotan jest redukowany do gazu azotowego poprzez denitryfikację przed\/po -. Ta denitryfikacja jest zwykle przeprowadzana w dwóch oddzielnych reaktorach. Węgiel nieorganiczny jest zwykle dostarczany jako zasadowość w celu wsparcia utleniania amonu. Denitryfikacja wymaga łatwo degradowalnej materii organicznej, takiej jak metanol, jako akceptor elektronów. Częściowe nitryfikacja, która obejmuje nitrozowanie i beztlenowe utlenianie amonu, można również osiągnąć poprzez kontrolowanie stężenia rozpuszczonego tlenu wchodzącego do biofilmu. Pozwala to na usunięcie azotu ze ścieków w jednym reaktorze, ponieważ utlenianie azotynu do azotanu jest hamowane.